گستاخان را بیپاسخ نمیگذاریم!
گستاخان را بیپاسخ نمیگذاریم!
سخنان گستاخانهی قسیم عثمانی نماینده شهر بئی کندی (بوکان) در مجلس شورای اسلامی در مورد آذربایجان و ساکنان باستانی آن که تورکان باشند نشان میدهد که تعامل مردم و شاید هم سهلانگاری فعالان مدنی آذربایجان در سالهای اخیر باعث شده آنها هر روز گستاختر شوند و بیپروا به مردم غیور آذربایجان توهین نمایند.
همه میدانند آذربایجان بویژه شهر اورمیه، از هزاران سال پیش، محل اسکان و زندگی اکثریت مطلق تورکان بوده و هست. هرچند اقلیتهایی همچون آسوریها، ارامنه (هایلار) و... در این سرزمین تاریخی حضور داشته و دارند اما در میان اینان کردها مهاجرین متجاوزی هستند که عمرشان در این سرزمین بزور به ۱۵۰ سال میرسد و آن هم از روی شفقت و مهربانی صاحبان این سرزمین به درماندگان و رانده شدگان از هند و عراق بوده است که در دهههای گذشته به آذربایجان آمده و در غرب این سرزمین ساکن شدهاند. مردم آذربایجان هنوز جنایتهای عبیداله و سمیتقو را فراموش نکردهاند. صفحات تاریخ مشحون از اینگونه جنایات است. در دههی نخست انقلاب اسلامی نیز جنایات قاسملو در رأس حزب دموکرات در هجوم وحشیانهشان به شهرهای آذربایجان در تاریخ ثبت شده و نشان میدهد که برای یافتن محل اسکان از هیچ جنایتی دریغ نمیکنند.
مردم مهماندوست آذربایجان بویژه غرب آذربایجان آغوش خود را برای آوارگان و بیخانمانهای کرد رانده شده از عراق باز کرد و مهربانانه آنان را پذیرفت. اما امروز از مهربانی و مهماندوستی این مردم غیور سوءاستفاده کرده و ادعای خاک میکنند و علیه میزبانانشان در مجلس عربده میکشند. گستاخیهای اینان که خود را صاحب ۵۰ در صد این ملک میشمارندبیشتر از ۱۵ درصد هم نیستند و هیچ گونه حقی بر خاک و حکومت آذربایجان ندارند؛ در صورت تداوم این گستاخیها میزبان حق دارد مهمان ناخواندهاش را بیرون بیندازد و چل و پالازش را درهم بپیچد.
بیتفاوتی و گذشت مردم آذربایجان در دههها و سالهای گذشته سبب طغیان گستاخانهی این تروریستها گشته و همه میدانند که تعداد شهیدان مردم تورک این سامان از تعداد مهاجرین و آوارگان کرد بیشتر است. این شهیدان به دست تروریستهای دموکرات، پژاک، کومله و دیگر گروههای تروریستی تجزیهطلب و جنایتکار شهید شدهاند. سکوت در برابر این یاغیان، سبب گستاختر شدن آنان شده و از فضای بوجود آمده از سکوت مردم و فعالان مدنی – سیاسی آذربایجان و بیتفاوتی به حرکات تفرقه افکنانهشان در این برههی حساس تاریخی، سبب بلندتر شدن نعرهی گستاخانهشان شده و پا از گلیم خود فراتر نهادهاند.
ما فراموش نکردهایم جنایات دستجات مسلح و تروریستهایی را که اوایل انقلاب چه اهدافی را دنبال میکردند که البته با غیرت و مردانگی حافظان سرزمین مادری سرکوب و متواری شده به کوهها پناه بردند و اکنون هم گاه و بیگاه سربازان بیگناه و نگهبانان این سرزمین - فرزندان آذربایجان را به خاک و خون میکشند و شهید میکنند!
لجنپراکنی قسیم عثمانی از تریبون مجلس با ادبیات گستاخانهاش، پنجاه درصد آذربایجان غربی را به مهاجرین میبخشد و در رویای استاندار شدن بر این منطقه هست. توهم این نمایندگان از بیسوادی مطلق و نادانی از تاریخ نشآت گرفته و توجهی به آمار و خیانتهای نسلهای گذشتهاش ندارد. حال، قسیم عثمانی بر چه مبنایی پنجاه درصد شهر اورمیه یا استان آذربایجان غربی از مهاجرین (کُرد) میشمارد؟!
قسیم عثمانی و همپالگیهایش در حزب دموکرات، کومله، پژاک و غیره... باید بدانند که «وطن توپراغیندان پای اولماز!» ما خاک خوردهایم اما خاک ندادهایم. امروز هم این رفتار در ارادهی همهی مردم آذربایجان وجود دارد و یک وجب از خاک وطن را به غریبه نمیدهد. قسیم و همپیمانان تروریستش باید به همانجایی برگردند که از آنجا آمدهاند. این سخن آخر ماست! ما را امتحان نکنید؛ بروید از تاریخ یاد بگیرید و بدانید.
آذربایجان ادبیاتی، تاریخی و اینجه صنعتی