نوروز احمدزاده - ناشر اولدوز درگذشت. آذربایجان سرت سلامت باد!

احمدزاده یار صادق و صمیمی و فداکار آذربایجان و ایران و یکی از نادر بازماندگان و یاران صمد بهرنگی بود، نوروز پس از عمری فداکاری، تحمل شکنجه و زندان در زمان شاه و به پیش رفقای فداکارش رفت. روز ۲۱ اسفند ماه نوروز احمدزاده از دنیای ما رفت.

شب هجرت نوروز درست مصادف است باهمان شبی که در سال ۱۳۵۰ علیرضا نابدل و یارانش به عشق آذربایجان و ایران فدا شدند، او هم به دیدار یارانش رفت. نوروز در زمانیکه محمدرضا شاه پهلوی برای سر "اسکندر صادقی‌نژاد "و "جواد صلاحی" صد هزار تومان جایزه گذاشته بود، خانه اش را در اختیار "علیرضا نابدل" و آن دو قهرمان گذاشته بود . نور‌وز پس از دستگیری، رکورد تحمل شکنجه شدن در دستگاه ساواک شاه را تحمل کرد، و بارها در زندان زیر شکنجه از حال رفت. بیهوش شد، اما نوروز بدون هیچگونه گرایش، به هیچ حزبی و سازمانی، فقط خواستار دموکراسی برای همه ایرانیان بود .

ر‌وزی که شاه فرار کرد، نوروز در انتشار روزنامه "اولدوز " را با تیراژی بالا منتشر کرد. روزنامه‌ای که با انتشارش آگاهی ملی را باور کرد. در انتشار اولدوز، دومین نقش را عباد احمدزاده داشت.

ح‌.ا

مجالس النفایس - نخستین تذکره‌ی شاعران به زبان تورکی

کتاب «مجالس نفایس» که به زبان ترکی جغتایی در سمرقند و با نام حسین بایقرا نوشته شده است، نه تنها به عنوان اولین تذکره و شرح حال شاعرانی است که به زبان ترکی نوشته شده است، بلکه به دلیل روشن کردن زندگی اجتماعی و فرهنگی جهان ترک آسیای مرکزی در قرون ۱۴ و ۱۵ و ارائه اطلاعاتی در مورد زندگی ادبی و شاعران آن زمان، اهمیت دارد. برخی منابع اظهار می‌کنند که این اثر در سال ۸۹۶ (۱۴۹۱) یا ۸۹۷ (۱۴۹۲) نوشته شده است، برخی دیگر نیز می‌گویند که فقط مجلس دوم در سال ۸۹۶ نوشته شده است و علی شیر نوایی برای دومین بار در سال ۹۰۳ (۱۴۹۸) اثر خود را ویرایش کرده و آن را با افزودن بیست و سه شاعر دوباره گردآوری کرده است[1] (مجلس النفایس، ویرایش: سویما غنی‌یئوا، مقدمه؛ کارتال، شماره ۱۳ ، ۲۰۰۰، صفحه ۲۳).

ادامه نوشته

گرامی باد روز جهانی زبان مادری!

دوم اسفند هر سال یادآور روز جهانی زبان مادری است؛ این روز هر انسانی را به اندیشیدن در حقوق اولیه‌ی خویش وامی‌دارد. نخستین و طبیعی‌ترین داشته‌ی هر انسانی زبان مادری اوست و بهره‌گیری از این نعمت، حق طبیعی انسانهاست. مخالفت با این امر، رفتاری ضد بشری و غیرانسانی تلقی می‌شود؛ ما ترکان ایران بیش از صد سال است که محروم از این حقوق نگه‌داشته شده‌ایم.

ادامه نوشته