جامعی / وامق و عذرا

شاعر برجسته ای که شناخته نشده است و احتمالاً از شاعرانی است که از آذربایجان به آناتولی رفته و از طرف دربار هم مورد احترام واقع شده تا جایی که سلطان سلیمان قانونی (دوران سلطنت بین سالهای ۸۹۸ الی ۹۴۴ شمسی) از او خواسته است تا داستان وامق و عذرا را به نظم بکشد.

ادامه نوشته

حاجی بکتاش ولی

حاجی بکتاش ولی از مردم نیشابور است. نام پدرش سید ابراهیم ثانی و مادرش، دخترِ یکی از علمای نیشابور بوده است. او را با نام بکتاش رومی نامیده‌اند. ولادت او ۶۰۵ هجری (بانارلی، ۲۹۳)، ۶۴۵ (سرچشمه تصوف در ایران، ۲۱۰) و ۶۴۶ (نفیسی، تاریخ نظم و نثر در ایران، ج۲، ۷۵۷) نوشته‌اند. وی ابتدا به خدمت خواجه احمد یسوی رسیده، بدستور وی به بدخشان رفته، بعد از بازگشت به خراسان، به سفر نجف رفته و سپس به مکه، بیت المقدس، دمشق و حلب سفر کرده است. سالِ وفات وی را ۶۹۷، ۷۳۸ و ۷۴۰ نوشته شده است. گولپینارلی سال وفاتش را ۶۶۹ / ۱۲۷۰ نوشته است.

ادامه نوشته

داستان سید غازی بطال یا بطا‌ل‌نامه

جایگاه سید بطال غازی در تاریخ فرهنگ ترکی-اسلامی

داستان حماسی سید بطال غازی در میان چند ملت ترکی بصورت مشترک نقل می‌گردد از جمله در بین مردم آذربایجان و آناتولی داستانی شناخته شده است. بطّال در زبان عربی به معنای پهلوان و دلاور بوده و بطّال‌نامه حماسه‌ای در ذکر دلاوری‌های مجاهد پهلوان و صاحب‌نام ترکان و ترکمانان است که بنا بر حدسی از روی دفتر اخبار ابومخنف لوط بن یحیی پرداخته شده و بعدها شاخ و برگ یافته است؛ وی در نزد تاریخ‌نگاران، با نسب ابومحمّد عبدالّله بن ابوالحسین انطاکی، مشهور به سیّد بطّال غازی نام‌آشنا و محلّ توجّه بوده است. بطّال‌نامه از دیرباز در سه فرهنگ عربی، ترکی و فارسی شهرت داشته است.

ادامه نوشته