استاندارد تورکجه میز / دیلیمیزین بوگونکو دورومو

دانیشیق متنی

م. کریمی

19/02/1401

سئویملی دوسلار! بوگون معیار و یا استاندارد دیلیمیزدن دانیشماق ایستردیم.

بونا اینانیریق کی تورک دیلی ایراندا آرادان گئدن دئییلدیر، آنجاق بیر سیرا آخساقلیقلار اونو تهدید ائدیر و بو تهدید ده اساسلی و دانیلمازدیر. بونا چاره قیلماق گره کیر. بوگون دیلیمیزین آخساقلیقلاریندان نئچه سینی سایماق ایستردیم و اونون اؤنونو آلماق اوچون اؤز فیکیرلریمی اورتایا قویاجاغام و سیز عزیزلردن بو ساحه ده فیکیرلرینیزی ائشیتمک ایسته ییرم:

1 ) ایلک اؤنجه دیلیمیز کئچن یوزایلین غلط سیاستلریندن آسیلی اولاراق فاذری (فارسی – تورکی) اولماغا گئدیر. البته فاصله­سیز ده عرض ائدیم: دیلیمیزین ماراقلیلاری چوخالماقدادیر. دیلیمیز کمیت یؤنوندن ضعیفله سه ده، کیفیت باخیمیندان طرفدارالاری چوخالمادادیر. همین عامل دیلیمیزین آرادان گئتمه سی نین قارشینی آلیر. هر حالدا رسمی اداره لرده، رادیو – تلویزیوندا و تورکجه مئدیامیزین اولمادیغیندان فاذری آدلی بیر دیل، داها آرتیق خالق ایچینده یئر آلیر. فارسیجا سؤزجوکلر، اؤزللیکله فارسیجانین دئییم طرزی و گرامری بیزیم دیلیمیزده ایشله نیلیر. رادیو – تلویزیون و اداره لر بو دورومون گوجلنمه سینده داها آرتیق رول ایفا ائدیر. تورک ترکیب لری یئرینه فارسیجا عنوانلار گونو – گوندن دیللره دوشور. داها بوگون هامی اداره لرین عنوانینی و پروژه لری ده فارسیجا ایشله دیلر، مقلا دئییلیر : "سازمان بهزیستی استان تهران". و بئله – بئله ترکیب لر دیلیمیزین قایدالارینی پوزور.

بورادا بو آخساقلیغین قارشینی، دیلیمیزین رسمیت تاپماسییلا آلماق اولور. بو ساحه ده چوخلو سؤزلر واردیر.

  

  

ادامه نوشته

تاریخ آذربایجان از پگاه تاریخ تا امروز – 31

متن سخنرانی م. کریمی

17/02/1401

مروری بر گذشته

سلام و احترام به دوستداران تاریخ و بویژه علاقه مندان به تاریخ واقعی و حقیقی آذربایجان. با توجه به وقفه و مسکوت ماندن اتاقهای تاریخ لازم می بینم گذشته ها را مروری بکنیم تا به ادامه تاریخ برسیم. نخستین جلسه و یا اتاق تاریخ آذربایجان از پگاه تاریخ تا امروز در مورخه 23 مرداد سال 140 تشکیل شد. عرض شد که آذربایجان دارای تاریخی چند هزار ساله است و حداقل 3000 سال قبل از آمدن قبایل آریایی بدین سرزمین، مدنیت هایی در آذربایجان شکل گرفته بود و حکومت ها وجود داشت. اما استعمار پیر حدود صد سال پیش توانست حکومتی را که مجری برنامه های او بود سرِ کار آورد و برای او ضروری است نه تنها تاریخ، بلکه فرهنگ ایرانی را تغییر دهد. بنابراین دست در اسناد بردن، تحریف نمودن تاریخ و نوشتن تاریخی به میل خود برای مت را سرلوحه ی کارهایش قرار داد و با آوردن حکومت دیکتاتوری توانست فرهنگ دلخواه استعماری را که سیاست تفرقه بینداز و حکومت کن را راحتتر عملی کند بسازد و سرِ مردم ایران کلاه بگذارد. تحریف تاریخ اساس کار او بود و به نمایندگان خود که وزرای رضاخان بودند تاریخی را به خوردشان داد که در واقع از نیمه ی تاریخ شروع شده و پر از دروغهاست و کاملا ساختگی اشت. او بجای تاریخ، اسطوره و افسانه را با نام تاریخ به خورد مردم داد، فریب مردم و تحریف تاریخ و ساختن یک تاریخ ساختگی توسط ماسونرها اساس سیاست فرهنگسازی استعمار بود و مجری آن نیز رضاخان پالانی و وزیرانش با ریاست محمدعلی فروغی و همکارانش بود.

  

ادامه نوشته

ابوریحان بیرونی - قسمت دوم

م. کریمی

 متن سخنرانی

15/10/1400

 ابوریحان بیرونی ریاضی­دان، ستاره شناس، تاریخ نگار، گاه نگار، طبیعی­دان و دانشمند بزرگی که در سده­ی چهارم و پنجم هجری می ­زیست و به عنوان یکی از بزرگترین دانشمندان جهان شناخته می­ شود. او به زبانهای مختلف زمان خود از جمله: عربی، فارسی، ترکی، سریانی، یونانی، سانسکریت، عبری و غیره آشنایی و تسلط داشت. ابوریحان در بسیاری از علوم دارای درجه­ی بالایی از علم بوده و اختراعات، اکتشافات و تالیفات پر مایه­ای داشته است. ابوریجان هیچ چیزی را بدون چون و چرا نمی­پذیرفت. وی عاشق و دلباخته ­ی تحقیق و کشف مجهولات بود و تن به آزمایشهای حتی خطرناک هم می­ داد. همو بود که لحظه­ی مرگ نیز از آموختن علم دست برنداشت. این مثل معروف از اوست: آیا چیزی را دانسته از دنیا برویم بهتر از آن نیست که جاهل باشیم؟ این روایت را ابوالحسن علی ابن عیسی ولوالجی فقیه کرده است.

  

ادامه نوشته

ابوریحان بیرونی

م. کریمی

کلاب هاوسدا دانیشیق متنی – قسمت اوّل

1/10/1400

 ابوریحان بیرونی دانشمند، ریاضی­دان، ستاره شناس، تاریخ نگار، گاه نگار، طبیعی­دان و دانشمند بزرگی که در سده­ی چهارم و پنجم هجری می­ زیست و به عنوان یکی از بزرگترین دانشمندان جهان شناخته می­ شود. او به زبانهای مختلف زمان خود از جمله: عربی، فارسی، ترکی، سریانی، یونانی، سانسکریت، عبری و غیره آشنایی و تسلط داشت. ابوریحان در بسیاری از علوم دارای درجه­ی بالایی از علم بوده و اختراعات، اکتشافات و تالیفات پر مایه ­ای داشته است. ابوریجان هیچ چیزی را بدون چون و چرا نمی­ پذیرفت. وی عاشق و دلباخته ­ی تحقیق و کشف مجهولات بود و تن به آزمایشهای حتی خطرناک هم می­داد. همو بود که لحظه­ ی مرگ نیز از آموختن علم دست برنداشت. این مثل معروف از اوست: آیا چیزی را دانسته از دنیا برویم بهتر از آن نیست که جاهل باشیم؟ این روایت را ابوالحسن علی ابن عیسی ولوالجی فقیه کرده است.

  

ادامه نوشته