قره‌­قویونلو امپراتورلوغو

ائلخانلی امپراتورلوغو پوزولماسیلا، خوراساندان آنادولونون باتی طرفینده اولان مدیترانه د­نیزینه د­ک، سیاسی- نظامی بیر بحران هریانی چولقاییر. بالاجا حکومت­لر مختلف قبیله­‌لرینه آرخالاناراق اؤز وارلیقلارینی قورماغا گؤره بیرله‌­شیرلر و گاهدان بیرلیک­لره قوووشورلار. تاریخ ضرورتیندن دوغوران سبب­لره گؤره بؤیوک طایفالار، قبیله­‌لر و اتحادیه‌­لر گونو گوندن بیرله‌­شیب گوجله­‌نیرلر و اوبیری یاندان کیجیک و ضعیف اولان طایفا – قبیله‌­لر ـ آرادان گئدیر و یاخود بؤیوک ائللر آراسیندا ایتیب – باتیرلار.[1] امیر تیمورون امپراتورلوغو دا زامان کئچدیکجه پوزولور و اوغوللاری­نین آراسیندا اولان ساواشلار اونلارین حکومت­لرینی تهلکه­‌یه سالیر. آنجاق بو زامان بویوک اتحادیه­‌لر باش قالدیریر. بونلارین ایچینده شروانشاهلار اسکی بیر موقعیت له دایانیرلار و سونرا چوپانی­لر، جلایرلیلر، قره قویونلولار و آغ قویونلولار باش قالدیراراق، بیر- بیریله بیرله‌­شیب گاهدان دا ووروشورلار. بو آرادا شیروانشاهلار اسکی زامانلاردان شکی- شیروان و باکیدا گوج سالیب قالیرلار. آنجاق قره­‌قویونلار یئنی بیر گوجله، مذهبی مسامحه­‌لردن استفاده ائده­رک خیردا ائللری ده اؤز چئوره‌­لرینه توپلاییرلار[2].

دوغروسو بودورکی امیر تیموردان سونرا، آذربایجان تاریخینده قره‌­قویونلولار تاریخین مرکب بیر دؤورانیی اؤزلرینه باغلاییرلار. بونلار اؤزلرینی اوغوزلاردان ساییب و بو آرادا جهانشاه حقیقی اؤزونو دنیز خان- اوغورَون اوغلو نسلیندن سایماقلا فخر ائدیر. تاریخدن آلدیغیمیز معلومات گؤسته­‌ریر کی قره­‌قویونلولار 7جی یوزایللره بو آدی اوزلرینه سئچمیشلر و بوندان اؤنجه اوغوز ائللریندن ساییلاراق تورکستاندان آخیب آذربایجانا سیغینمیشلار[3] و بورادا کؤچه­ری بیر حالدا یاشایاراق خوراساندان آنادولویا قدر یاییلمیشلار. اونلار ایلک اؤنجه آذربایجان و همدان هنده­‌وه‌رینده مسکونلاشیب آلاداغدا یایلاق ائدیب و دیاربکر – فرات چایی قیراغیندا قیشلاق ائدیرمیشلر. اصیل آدلاری – نئچه نئچه طایفالاردان بیرله‌­شه‌­رک – بارانلی، بارانی، بارانلو اولموشدور. بایرام خوجا (خواجه) (1380 م – 782 ده اؤلور) موصلده باش قالدیریب و جلایری­لرین تابعی اولدولار. آنجاق بیر زمان کئچدیکده خراج وئرمکدن باش قاچیریب، اؤزگورلوک ایسته‌­ییرلر[4]. سلطان حسین جلایر 779 ایلینده بایرام خوجانی باسماق اوچون حرکت ائدیر. بو زامان قارا محمد (791-782-1389-1380 ایللری) قره­‌قویونلولارین باشیندا دایانیر. آنجاق جلایرلی­لر آراسیندا حکومت اله آلماق اوچون داعوالار باشلانیر و قارا قویونلولار اؤزلرینی تاپماق امکانی اله گتیریر و 784جی ایلده حکومتلری قوردولار قارا محمد ،سلطانلیق فیکرینه دوشور. تیمورون اوغوللاری اونو سرکوب ائده بیلمیرلر و او داغلارا سیغینیر[5]. تیمور ایراندان اوزاقلاشان زامان 790 هـ قره‌­قویونلولار جلایرلی­لرله بیرله­شیب تبریزه وارد اولورلار. قره یوسف(1420-1389م) تبریزی 793 ایلینده اله کئچیریر.807 جی ایلده تیمور اؤله­رک، قره‌­یوسف گوجله‌نیر. بوتون آذربایجان، نخجوان، شام، دیاربکر قره­‌قویونلولار الینه کئچیر و تیموراوغوللاری آراسیندا ساواشلار باشلاماقدا، سونرا میران‌شاهین اؤلومو ایله 810 ایلینده، قره­قویونلو حاکمیتی رسمی بیر دولت کیمی گوجله‌­نیر. بوزامان قره­یوسف تبریزده –تاریخده ایلک دفعه اولاراق «مجلس اعیان» قورور و اوغلو پیربوداغی اؤزونه جانشین سئچیر.[6] 813 ایلینده سلطان احمد جلایری اؤلمک­له، جلایر سولاله‌­سینه سون قویولور. قره‌­قویونلو امپراتورلوغو اراضی­نی گئنیشلندیرمه فیکرینه دوشور.

قره­‌یوسف اؤلدوکده، پیر بوداق یئرینه، اسکندر میرزا شاهلیق تختینه اوتورور و آناسی­نین سیاست­لرینی داوام ائتدیریر. شیروانشاه خلیل­‌الله (867-82 هـ ) تیمورون اوغلو شاهرخ ایله بیرله‌­شیب اسکندری مغلوب ائدیرلر و شیروانی آلیرلار. بوزامان جهانشاه حقیقی خراسانا گئدیر و شاهرخ طرفیندن آذربایجان حاکمی کیمی قبول اولونور.[7] جهانشاه (808-872 هـ ،1417-1397 شاهلیق دورانی)30 ایلدن آرتیق شاهلیق ائدیب و قره‌­قویونلونون دَ­یرلی، گوجلو و تدبیرلی بیر شاهی کیمی تاریخده اؤزونه یئر آچیر و آذربایجاندان باشلاییب بوتون ایران، آنادولو و عراقا قدر – بؤیوک بیر اراضیده مرکزی بیر حکومت قورور مختلف اؤلکه­‌لره اؤز گتیریب، غلبه چالیر و زمانین باشاریلی شاهلاریندان ساییلیر. بوتون تاریخی قایناقلار اونون باجاریغی و تدبیرلری حاققیندا گؤزل ملاحظه‌­لر ایره‌­لی سورورلر.

جهانشاه، قره­یوسفون اوغلودور کی تیمورون اؤلوموندن سونرا، دمشقده حبسخانادان بوراخیلیر و اؤز باشینا اوردو توپلایاراق دیاربکره ساری گلیر. همین ایلده جهانشاه دونیایا گلیر. جهانشاه ماردین شهرینده آنادان اولورو 16یاشینا قدر آناسی ایله بوتون قانلی محاربه­لری باشدان کئچیریر. مکمل بیر تحصیل آلاراق، زامانین بیلیگین آداملاریندان اولور. او زمانین عالم­لری اولان معین­‌الدین قاضی‌­زاده، غیاث‌­الدین جمشید، صدرالدین دوانی، صدرالدین شیرازی و خواجه زاده دن علم­لری اؤیره­‌نیر و مختلف ساحه‌­لرده بیلگی اله گتریر[8].

علم­لرله برابر دؤیوش میدانلاریندا اؤز شجاعت و دؤیوشچو روحونا گؤره ساواش و میدان آچما یوللارینی دا اؤیره­‌نیر. آتاسی قره یوسفون حمایه­‌سی آلتیندا بوتون رزمی هنرلرله سیلاحلانیر و آتاسی­نین اؤلوموندن سونرا قارداشلاریلا تاج و تخت اله کئچیرمک اوچون ساواشیر. بو یولدا قارداشلارینا غلبه چالیر، ایلک ایللرده شروانشاهلار شاهی خلیل­‌الله و تیمور اوغوللاری شاهرخ ایله بیرله­شیر و اونلارلا دوستلوق سیاستینی ایره­لی سورور و گئت - گئده گوجله‌­نیر؛ حتا شیروانشاهین قیزینی اؤز اوغلونا آلاراق، حاکمیت اراضی­سینی گئنیشلندیریر[9].

جهانشاه تدبیرلی و دوشونجه‌­لی بیر شاه­دیر، تکجه قیلینجینا آرخالانمیر، بلکه فکر و عقلیندن اؤز یئرینده استفاده ائدیر. دوست و دوشمن آییرد ائده‌­رک دوزگون یارارلانیر و بئله­‌لیکله فرصت اله گتیره‌­رک اؤلکه­‌نین آبادانلیغی، امن-آمانلیغی اوغروندا آددیم آتیر و خلقین راحتچیلیغی یولوندا چالیشیر[10]. خلق ایچینده سؤیله دیگینین نه‌­دن­لری بونلارا عایددیر.



منابع:

پیر نیا، حسن و اقبا آشتیانی، عباس، تاریخ ایران از آغاز تا انقراض سلسله قاجار، تهران، خیام، ۱۳۸۰.

دانشگاه کمبریج، تاریخ ایران دوره تیموریان (تاریخ ایران جلد ۶)، ترجمه یعقوب آژند، جامی، ۱۳۷۹.

شاهمرادی، سید مسعود و منتظر القائم، اصغر، تشیع قراقویونلوها، نشریه پژوهش‌های تاریخی، دوره ۵، شماره ۱، بهار ۱۳۹۲.

میر جعفری، حسین، تاریخ تحولات سیاسی اجتماعی اقتصادی و فرهنگی ایران در دوره تیموریان و ترکمانان، تهران، سمت، ۱۳۸۵.







[1] - سومر، فاروق، قره قویونلوها، ترجمه: وهاب ولی، تهران مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، 1369، ص 37.

[2] - اسماعیل حسن زاده، حکومت ترکمانان قره‌قویونلو و آغ‌قویونلو در ایران، تهران 1379، ص 6 .

[3] - اوزون چارشلی، اسماعیل، نگاهی به تشکیلات دولتهای قره‌قویونلو و آغ‌قویونلو، مجله تحقیقات تاریخی، شماره 8، 1382.

13- اسماعیل حسن‌زاده همان، ص 29

[5] ابوبکر تهرانی،دیرار بکریه ، به همت نجاتی لوغالو فاروق سومر،تهران طهوری ،1356،ص207.

[6] حکومت ترکمانان قره قویونلوو ...،همان ،ص35

[7] سومر ،فارق ،اوغوزلار،استانبول،

-[8] جهانشاه حقیقی، دیوان حقیقی، تهران، 1387، مقدمه.

[9] -حکومت ترکمانان ...، همان، ص43.

[10] دیوان حقیقی ، باکو،1988،مقدمه.